Gdy za oknem wiatr i plucha. Zupa cebulowa

Aż wierzyć mi się nie chce, że to już...

Nie przyjmuje tego do wiadomości, choć mój organizm mówi coś wręcz przeciwnego. Ciągle mam jeszcze w sobie nadzieję... nadzieje na odrobinę promyków słonecznych oświetlających moją zmęczoną twarz. Przecież nadzieja umiera ostatnia. Mogę sobie pomarzyć, prawda?

ZUPA CEBULOWA Z SEREM PLEŚNIOWYM

Potrzebne:

4 cebule
1,5-2 litry bulionu ostudzonego (z kurczaka lub warzywnego, ja zrobiłam bulion z bulionetek, ale oczywiście wywar naturalny będzie smaczniejszy :)
kieliszek białego półsłodkiego wina
łyżka musztardy Dijon
2 łyżki koncentratu pomidorowego
ser pleśniowy do pokruszenia na końcu, ilość wg uznania (ja użyłam sera lazur niebieskiego)
2 liście laurowe
2 ziarna ziela angielskiego
płaska łyżka tymianku suszonego lub spora garść świeżego
płaska łyżka mąki pszennej
3 kromki chleba razowego
3 łyżki masła + łyżka oliwy
ew. olej do usmażenia grzanek
sól
pieprz

Jak to zrobić?

Przygotować bulion - jeśli z kostek lub bulionetek, zrób tak jak każą na opakowaniu.

Pokrój cebulę w piórka.

Weź spory garnek i rozgrzej w nim masło z łyżką oliwy. Wrzuć cebule i smaż, aż się zeszkli. Dodaj przecier pomidorowy, musztardę, tymianek i wino. Dobrze wymieszaj. Dodaj mąkę, znów pomieszaj i powoli wlewaj bulion, cały czas mieszając. Gdy wlejesz juz cały bulion dodaj listki laurowe, ziele angielskie i gotuj na małym gazie ok. 25 minut.

W międzyczasie, kromki chleba pokrój w kostkę i usmaż na odrobinie oleju. Można je też upiec w piekarniku (zrób to przed przystąpieniem do gotowania).

Po ok. 25 minutach, zupkę przypraw solą, pieprzem. Rozlej na talerze, dorzuć garść grzanek, i pokruszony ser pleśniowy. Jak masz to posyp świeżym tymiankiem.

BON APETIT!

Zjadaj póki gorąca!

Rozgrzeje Cię do czerwoności :)

Gotowałam ją jak jeszcze było słonecznie, ale bardziej odpowiednia jest na porę "jesienną" - nie, nie chce jeszcze jesieni :(

Mille-feuille malinowo-bazyliowe

Maliny i bita śmietana. Czego wiecej potrzeba do szczęścia?

Dzisiaj na deser mamy coś bardzo prostego, coś bardzo smaczengo i coś bardzo efektownego. To wszystko znajdziemy w Mille-feuille (przekładaniec). Przepis znalazłam u KOMARKI (zainspirowanej przepisem Gordona Ramseya) i zakochałam się w nim. W deserze się znaczy :) Trochę go zmodyfikowałam do własnych potrzeb. Wyszło coś niesamowicie pysznego!

POLECAM!

MILLE-FEUILLE 

MALINOWO-BAZYLIOWE

Potrzebne:

gotowe świeże ciasto francuskie
300 ml śmietanki kremowej (30%),
całe straganowe opakowanie malin
3 łyżeczki cukru pudru (ponieważ użyłam cukru waniliowego, dodałam tylko 1 łyżeczkę cukru pudru do śmietany plus troche do oprószenia płatów ciasta)
skórka otarta z połowy cytryny,
cukier waniliowy, opakownie
70 g białej czekolady
mały pęczek bazylii
kilka posiekanych listków mięty (plus kilka całych do dekoracji)


Jak to zrobić?

Piekarnik rozgrzej do 200 stopni.

Ciasto francuskie rozłoż i podziel na 3 równe prostokąty. Dużą blachę do pieczenia wyłóż pergaminem (papierem do pieczenia) i przełoż kawałki ciasta, tak, aby nie dotykały się. Ciasto oprószyć cukrem pudrem. Piec ok. 25 minut do zrumieniena ciasta /Komarka radzi, żeby ciasto przykryć drugim arkuszem papieru do pieczenia oraz taką samą blachą (lub innym płaskim naczyniem żaroodpornym. Chodzi o to, żeby ciasto nie wyrosło za mocno w górę. Też tak proponuję zrobić, ja po prostu zapomniałam i mój deser był bardzo wysoki :)/ Ciasto wyjmij z pieca i ostudź.

Schłodzoną śmietankę ubij mikserem na sztywno z 1 łyżeczką cukru pudru i cukrem waniliowym. Dodaj posiekaną bazylię i mietę (odłóż kilka listków). Spróbuj czy nie jest za mało słodka - jesli maliny trafiły Ci się kwaśne - dosłudź śmietanę. Odłóż 3 łyżki ubitej śmietany (wykorzystamy ją jako klej do malin na wierzchu ciasta).

Maliny umyj i osusz (odłóż kilka najładniejszych, aby ozdobić nimi wierzch).

Białą czekoladę zetrzyj na tarce.

Na prostokąt z ciasta przełóż połowę bitej śmietany, ułóż warstwę z malin i posyp 1/3 białej czekolady. Przykryj ciastem i powtórz czynność. Na wierzchu ostatniego płatu ciasta rozprowadź odłożoną bitą śmietanę, ozdób malinami i listkami mięty. Posyp resztą białej czekolady.

Schowaj do lodówki, aby się nasz pyszny deserek schłodził.

SMACZNEGO!

P.S. Moja rodzina była zachwycona!

Bitwy ciąg dalszy...Wielki przegrany. Jamie.

Może wielki przegrany to za dużo powiedziane. Placki były baaaaardzo dobre i przegrały tylko jednym głosem, więc nie można tu mówić o porażce. Każdy ma inny gust, upodobania, smak.

Gdy zobaczyłam tę breję po raz pierwszy w misce po połączeniu wszystkich składników, nie wyglądało to jak ciasto, które można uformować w placki. Ciekawość wzrosła. Zaczęłam smażyć. A jednak udało się. Po kilku porcjach wiedzialam już, że muszą być cienkie (bo bardzo szybko przypala się parmezan i białko, więc grube byłyby w środku surowe), muszą być małe, bo większe rozpadały się (przynajmniej na początku dopóki nie nabrałam wprawy :). Z każdym plackiem szło mi coraz lepiej, a ostatnie były już naprawde śliczne :) Podałam je z pomidorem, który złagodził słony smak przypieczonego parmezanu. Jak to mówią "pierwsze koty za płoty", jakiegoś doswiadczenia w smażeniu placków cukiniowych nabrałam i już wiem, że placek plackowi nie równy. Każdy ma swoją duszę i z każdym trzeba obchodzić się inaczej. Dla mnie przygody z cukiniowymi były najwiekszym wyzwaniem, ale i ogromną satysfakcją.

Przeczytaj co Jamie o nich powiedział:

Ten przepis wymyśliłem całkiem niedawno. Nie byłem pewien czy się sprawdzi, ale okazało się, że rezultat jest bardzo zadowalający. Jeżeli wykonasz go prawidłowo, otrzymasz apetyczne placuszki, chrupkie i rumiane z zewnątrz, a miekkie w środku. Lubię jadać je same, jako przekąskę, albo podawać jako przystawkę z fetą i dojrzałymi pomidorami. Są też pyszne jako dodatek do wieprzowiny, kurczaka oraz ryby z rusztu. Wspaniała potrawa na lato!

PLACUSZKI Z CUKINII by Jamie Oliver

(cytuję za JO)

Przepis na 4 porcje:

4 duże cukinie

1 duże jajko z chowu ściółkowego

1 łyżeczka białego pieprzu

1 czubata łyżka przesianej mąki

1 świeża czerwona papryczka chilli, oczyszczona z nasion i drobno posiekana

1 cytryna, otarta ze skórki i pokrojona na ćwiartki

1 duża garść świeżo startego parmezanu

sól morska

oliwa

1/2 łyżeczki kminku (ja nie dałam, bo nie miałam :)

Jak to zrobić?

Po  odkrojeniu i wyrzuceniu końcówek pokrój cukinie wzdłuz na ćwiartki. Ostrym nożem skrój i wyrzuć środki z nasionami. Miąższ cukini pokrój z grubsza w zapałkę. Rozbij jajko, oddziel żółtko od białka i wlej je do osobnych misek. Do żółtka dodaj cukinię, biały pieprz, mąkę, chilli, skórkę startą z cytryny oraz parmezan i wymieszaj energicznie rękami. białko ubij na sztywną pianę ze szczyptą soli, a następnie delikatnie wymieszaj z ciastem cukiniowym.

Możesz usmażyć jeden placek (grubości ok. 1 cm) na dużej patelni lub przygotować dwie mniejsze teflonowe patelnie i usmażyć na nich porcje mniejszych placków (im mniejsze tym lepiej je przekładać - to moje zdanie :). Na każdej patelni rozgrzej kolka łyżek oliwy, a następnie nałóż 5 albo 6 niewielkich porcji ciasta. Posyp kminkiem i usmaż na średnim ogniu na złoty kolor (po ok. 2 i 1/2 min z każdej strony).

W czasie kiedy placki się smażą, poproś gości, aby zajęli miejsca przy stole i rozlej do kieliszków białe wino. Gotowe placki natychmiast przełóż na półmisek, przybierz ćwiartkami cytryny i podawaj. Założe się, że szybko znikną ze stołu!* 

*"Gotuj z Oliverem", Jamie Oliver, Muza SA, Warszawa 2008

Bitwa na placki czyli Nigella kontra Jamie

Z tymi przepisami znanych szefów kuchni różnie bywa. Przekonałam sie o tym osobiscie, co niestety kosztowało mnie troszkę nerwów. Przy okazji uświadomiłam sobie, że nie mam talentu kopistki. Gotowanie z gotowego przepisu, przy założeniu nie wprowadzania zmian - TO NIE DLA MNIE! Po pierwsze gubię się potwornie. To ciągłe spoglądanie do przepisu, sprawdzanie czy na pewno wszystko dodałam... o nie! Po drugie - próby wywarzenia składników z dokładnością co do grama doprowadzają mnie do szału. Zawsze liczę na moje wprawne oko. "Na oko" oto moja metoda, która jeszcze nigdy mnie nie zawiodła. Dobra koniec o mnie. Teraz o profesjonalistach.

Zrobiłam placki. Placki z cukinii. Placki bardzo smaczne. Wg przepisu Nigelli, który znalazłam u Szarlotka. Jednak zanim opanowałam sztukę ich usmażenia, wściakałam się jak szalona. A to za rzadkie, a to za szybko się przypalały, a to to, a to tamto. No nie! Co się ze mną dzieje, pomyslałam. Mimo, iż bardzo wszystkim smakowało, stwierdziłam, że już nie będę eksperymentować z cukiniowymi plackami.

Ale nie nie. Nie byłabym sobą, gdybym zostawiła to tak bez echa. Postanowiłam spróbować jeszcze raz i porównać ten przepis z innym, znanym i lubianym. W książce Gotuj z Oliverem znalazłam... przepis zupełnie inny. Odmienny sposób przygotowania, inne składniki, konsystencja. Zobaczymy co z TEGO wyniknie, zaryzykowałam. Masakra. Placki w smaku rewelacja, przygotowanie bardziej pracochłonne, ale przyjemne, no ale smażenie... Jakby to delikatnie ująć - troszku się przypalała zawartość parmezanowa (ale o tym w nastepnym poście). Nie wiem czy tylko ja mam takie doświadczenia z tymi plackami, czy Wam tez się to zdarza?

Wniosek z tego taki, że nigdy nie będe trzymać się przepisów od początku do końca i zawsze będę słuchać tego co podpowiada mi moja niezastąpiona intuicja :) Nawet jesli są to przepisy doświadczonych i sławnych szefów kuchni. Bedę ich raczej traktować jako instprację.

A kto wygrał bitwę - jak myślicie???

Zdania były podzielone, ale po analizie, degustacji i opini komisji...

And the winner is...

...PLACKI Z CUKINII Z FETĄ by Nigella Lawson

(podobno na ok. 25 sztuk - ja nie policzylam :)

Potrzebne:

750 g cukinii (ok. 3 średnie)

pęczek dymki drobno posiekanej
250 g fety
mały pęczek natki pietruszki drobno posiekanej
mały pęczek posiekanej mięty
1 łyżka suszonej mięty (ja nie użyłam, ale za to dodałam suszoną bazylię)
1 łyżeczka słodkiej papryki
140 g mąki
sól i pieprz do smaku
3 jajka
oliwa z oliwek do smażenia

Ewentualnie: szczodra garstka startego żółtego sera (ja nie dodałam)

Jak to zrobić?

Cukinie zetrzeć na grubych oczkach tarki, przełożyć na durszlak, posolić (ok. łyżeczki soli) i odczekać ok. 25 minut. Po 25 minutach cukinie należy bardzo mocno odcisnać z nadmiaru soku. Umiescić w misce i dodać posiekaną dymkę, paprykę w proszku, pokruszoną fetę, posiekaną natkę, miętę (wiem, że nie każdy lubi mietę, ale nie rezygnujcie z niej, bo nadaje fajniutki aromacik). Dodaj jajka. Dobrze wymieszaj. Dopraw solą i pieprzem. Placki musisz usmażyć na dużej patelni, na dobrze rozgrzanej oliwie. Po nałożeniu placuszków na patelnię trzeba je rozpłaszczyc, żeby nie były za grube, bo inaczej spalą sie na zewnątrz, a w środku będą surowe. Smaż na rumiano z obu stron. (na druga stronę trzeba je przekładać bardzo zdecydowanym ruchem, żeby nie rozpadły się). Wykładaj na ręczniki papierowe w celu odsączenia nadmiaru tłuszczu.

Ja podawałam je lekko wystudzone z pastą z suszonych pomidorów i pastą z wędzonego łososia.

PYCHA!

Okazało sie nawet, że na drugi dzień były jeszcze lepsze :) Kilka sztuk bezczelnie sobie schowałam w ukryciu :)))))

W następnym poście drugie miejsce czyli Jamie O.

Do zobaczenia :)

Cukinia smażona z chilli i cytryną. Jamie Oliver

Ponieważ cukinii wokół jest pod dostatkiem robię z niej co się da. Dzisiaj zapraszam na cukinie w wersji Jamiego Olivera. Przepis pochodzi z książki Gotuj z Oliverem. Posłuchajcie co jeden z moich ulubionych szefów kuchni ma do powiedzenia na temat tej potrawy:

Pomysł na tę potrawę przyszedł mi do głowy pod wpływem wycieczki do Włoch, na którą pojechałem z uczniami fundacji Fifteen z Amsterdamu. Sztuka polega na pokrojeniu na równe plasterki grubości niespełna 0,5 cm. Najlepiej wykorzystać do tego niewielką szatkownicę (warto ją kupić, ponieważ bez przerwy przydaje się w kuchni). W taki sam sposób można pokroić i usmażyć inne warzywa, np. szparagi albo pory. Potrawa jest błyskawiczna i naprawdę pyszna.

Potwierdzam! :)

Cytuję za JO:

Przepis na 4 porcje:

4 małe cukinie

oliwa

1 suszona, czerwona papryczka chilli, pokruszona

2 ząbki czosnku (obrane i pokrojona na plasterki)

sól morska i świeżo zmielony czarny pieprz

sok z pół cytryny

ok. 2 łyżek masła

Jak to zrobić?

Szatkownicą lub ostrym nożem pokrój cukinie na plasterki grubości mniej niż 0,5 cm. Rozgrzej patelnię na dużym ogniu i wlej na nią kilka łyżek oliwy. Wrzuć na patelnię plasterki cukinii i smaż przez 2 minuty z chilli i czosnkiem. Kiedy zaczną się rumienić, przypraw solidnie solą i pieprzem, dodaj sok z cytryny oraz masło i smaż jeszcze przez 2 minuty. Kiedy tylko sok z cytryny wyparuje, zdejmij patelnię z ognia, rozłóż porcje na talerze i od razu podawaj.

SMACZNEGO!

Truskawkowe niebo jeszcze na straganach...Sałatka na pożegnanie.

TRUSKAWKOWE NIEBO

"zapach truskawek

bogactwo wrażeń

w nim czar dzieciństwa

sny i miraże

 

beztroskim sokiem

słońca zaklęciem

polewam życie

niech lżejsze będzie

 

z miąższu wysysam

najsłodsze chwile

soczyste sedno

orzeźwia mile

 

smakiem wspomnienia

kusi mnie owoc

i jednocześnie

przygodą nową

 

a przez tę świeżość

w czystej postaci

mam "niebo w gębie"

jakże inaczej?"*

*autor: Maria Muszyńska

źródło: www.kobieta.pl

SAŁATKA Z TRUSKAWKAMI I SEREM PLEŚNIOWYM

Potrzebne:

truskawki - porządna garść (umyte, pokrojona na ćwiartki)
białe bezpestkowe winogrona (mała garstka, przekrojone na pół)
sałata lodowa - kilka liści
czarne oliwki (drylowane), 10 sztuk
ser pleśniowy lazur - ok. 4-6 łyżek
listki świeżego tymianku

dressing:

oliwa z oliwek - 7 łyżek
ocet balsamiczny - 2 łyżki
syrop truskawkowy - 2 łyżki
musztarda dijon - łyżeczka
pół łyżeczki cukru
szczypta mielonego cynamonu
szczypta soli
pół łyżeczki suszonego chili


Jak to zrobić?

Wszystkie skladniki wymieszaj w szczelnie zakręconym słoiku. Sprawdź czy Ci smakuje :)))

Na dwóch dużych talerzach rozłoż porwane liście sałaty i polej połową dressingu. Posyp truskawkami, winogronami, oliwkami i pokruszonym serem pleśniowym. Polej reszta dressingu. Wierzch oprósz listkami świeżego tymianku.

Żegnajcie truskaweczki...

PA!

Agaty sałatka z arbuza i fety

Moim ulubionym owocem zdecydowanie jest arbuz. Uwielbiam go za słodycz, soczystość, kolor. Za to jak gasi pragnienie w upalne dni i za to, że karmi mnie, gdy czuję głód. Oniemiałam z zachwytu podczas wakacji w Chorwacji, gdzie moje podniebienie zostało popieszczone najsłodszym arbuzem na świecie. Było to 5 lat temu i od tamtej pory nie zmieniłam zdania. Od niedawna pojawiła się moda na arbuzowe sałatki i własnie taką ostatnio uraczyła mnie moja bratowa. Sałatka podpatrzona u Nigelli była przepyszna, delikatna choć zdecydowana w smaku z orzeźwiajacym aromatem mięty. Cały półmisek, bez wyrzutów sumienia, zjadlam sama :)

SAŁATKA Z ARBUZEM I FETĄ

Potrzebne:

arbuz (ok. 1 kg)

feta (garść)

czarne oliwki pokrojone w plasterki (kilka sztuk)

mała czerwona cebula (pokrojona w cieniutkie półksiężyce i marynowana w 4 łyżkach soku z cytryny)

mięta (garść)

oliwa z oliwek

szczypta pieprzu

Jak to zrobić?

Arbuza pokroić w spore trójkąty, usunąć pestki, ułożyć na półmisku. Na arbuza pokruszyć fetę, posypać oliwkami, cebulą wraz z sokiem z cytryny, mietą. Oprószyć pieprzem. Skropić kilkoma kroplami oliwy z oliwek. Wymieszać.

NIEBO W GĘBIE!!!